دبیر انجمن صنایع نساجی ضمن برشمردن چالش‌های این صنعت به راهکارهایی برای نجات این صنعت اشاره کرد و گفت: از جمله این راهکارها جلوگیری از افزایش بی‌رویه واردات است.

در نیمه نخست سال ۱۴۰۴، تمامی صنایع و از جمله صنعت نساجی کشور در کنار چالش‌های فراوانی که داشتند با پیامدهای ناشی از بن‌بست مذاکرات هسته‌ای، جنگ اقتصادی و احتمال تشدید تحریم‌ها نیز مواجه شدند.

عضو هیئت مدیره انجمن صنایع نساجی ایران گفت: شرایط تولید در صنعت نساجی به گونه‌ای است که واحد‌های تولیدی با ۳۰ درصد ظرفیت خود فعالیت می‌کنند.

سیدشجاع‌الدین امامی‌رئوف دبیر انجمن صنایع نساجی ایران

صنعت ایران در سال جاری، همچنان در پیچ‌وخم مشکلات ساختاری و سیاست‌های حمایتی ناکافی گرفتار است؛ شرایطی که جنگ ۱۲ روزه اخیر، آثار آن را بیش‌ازپیش آشکار ساخت.

با تسریع روند اخراج مهاجران افغان از کشور، نگاه‌ها به تأثیر این تصمیم بر بازار کار ایران دوخته شده است در حالی‌که برخی مشاغل ساده با نیروی داخلی قابل جایگزینی‌اند اما خروج ناگهانی بخشی از نیروی کار می‌تواند صنایع کوچک، کشاورزی و پروژه‌های عمرانی را دچار اختلال کند.

موضوع مالیات و نقش آن در حمایت از تولید، به‌ویژه در شرایط بحرانی بیش‌ازپیش اهمیت دارد. تولیدکنندگان و صنعتگران کشور بارها خواستار حمایت‌های مالیاتی شده‌اند تا بتوانند در برابر مشکلات اقتصادی و فشارهای ناشی از تحریم‌ها و بحران‌های گوناگون تاب‌آور باشند.

در جنگ تحمیلی ده روزه رژیم صهیونی علیه میهن عزیزمان اگرچه بخش عمده ای از بازار تهران و ادارات و فروشگاههای شهر تعطیل شد اما خطوط تولید صنایع نساجی در اقصی نقاط کشور کوشیدند تا تولید خاموش نشود

با لغو ممنوعیت‌ها قانونی واردات کالاهای مشابه داخلی، بر استفاده از ابزارهای تعرفه‌ای و ضوابط فنی تأکید شده است. این تغییر می‌تواند فضای رقابتی بهتری ایجاد کند، اما تولیدکنندگان داخلی همچنان با چالش‌هایی مانند چندنرخی بودن ارز، که به واردات یارانه‌ای و افزایش قیمت تمام‌شده تولید منجر شده، مواجه‌اند.

سال ۱۴۰۴، « سال سرمایه‌گذاری برای تولید» نام‌گذاری شده که می‌تواند نقطه عطفی در مسیر توسعه صنعت کشور باشد. با توجه به چالش‌های متعددی که صنعت ایران با آنها مواجه است، از جمله نوسانات اقتصادی، محدودیت‌های مالی، مشکلات تأمین مواد اولیه و کمبود نیروی کار متخصص، اهمیت سرمایه‌گذاری در این بخش بیش‌ازپیش احساس می‌شود.